Użytkowanie wieczyste od A do Z

Użytkowanie wieczyste to dziwoląg prawny. Ni to własność, ni to użytkowanie. Ta instytucja to pozostałość poprzedniego systemu prawnego. Wprowadzona z zasady panującej w systemie komunistycznym, że nieruchomości gruntowe w miastach powinny być własnością państwa.

Po zmianie systemu użytkowaniu wieczystemu wieszczono już śmierć. Ale ono nadal istnieje, ma się dobrze, ale potrafi spędzić użytkownikom sen z powiek. Dochodzą słuchy, że użytkowanie wieczyste ma wrócić do systemu prawnego dla potrzeb budownictwa mieszkaniowego.

Użytkowanie wieczyste w prawie polskim

Historia użytkowania wieczystego rozpoczyna się w 1961r., gdy użytkowanie wieczyste wprowadzono do polskiego prawa w 1961 r., ustawą z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach. Na wiele lat użytkowanie z powodzeniem spoiło się z polskimi nieruchomościami.

Po wielu latach pojawiła się inicjatywa, by użytkowanie wieczyste zlikwidować i w 2018 roku wprowadzono ustawę, która z dniem 1 stycznia 2019 roku automatycznie przekształciła użytkowanie wieczyste gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności.

W 2023 roku w życie weszła nowelizacja ustawy o gospodarce nieruchomościami, wprowadzająca dalsze kroki w zakresie likwidacji użytkowania wieczystego. Nowelizacja wprowadziła możliwość przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności dla osób  prawnych, które były użytkownikami wieczystymi. Ta możliwość trwała tylko  12 miesięcy.

Aktualnie trwają prace nad ustawą, której celem jest między innymi przywrócenie możliwości oddawania nieruchomości w użytkowanie wieczyste na cele mieszkaniowe (obecnie jest to niemożliwe).

Aktualnie prawo użytkowania wieczystego jest regulowane przez:

1. kodeks cywilny (art. 232 – 243),
2. ustawę o gospodarce nieruchomościami oraz;
3. ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa wieczystego w prawo własności.

Użytkowanie wieczyste – co to jest?

Użytkowanie wieczyste to specyficzna forma władania cudzym gruntem. Polega na oddaniu gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego w użytkowanie osobie trzeciej. Użytkowanie wieczyste jest prawem czasowym. Ustanawia się je na okres max. 99 lat, min. 40 lat.

Użytkownik wieczysty ma prawo do korzystania z gruntu w sposób analogiczny do właściciela i w zamian za to płaci regularne, roczne opłaty właścicielowi. Przedmiotem użytkowania wieczystego mogą być wyłącznie grunty, a nie inne rodzaje nieruchomości, takie jak budynki czy mieszkania.

Regulacja prawna – Kodeks cywilny

Formalnie właścicielem gruntu jest Skarb Państwa lub gmina (najczęściej).

Użytkownik wieczysty ma szerokie uprawnienia. Ma prawo:

• korzystać z gruntu zgodnie z jego przeznaczeniem,

• czerpać pożytki z nieruchomości,

• rozporządzać swoim prawem (np. sprzedać je lub przekazać w darowiźnie),

• wznosić budynki i inne obiekty, które stają się jego własnością.

Użytkowanie wieczyste – własność budynku a własność gruntu

Charakterystycznym dla użytkowania wieczystego jest fakt, że prawnie powstaje „rozdwojenie” na własność budynku i własność gruntu. „Rozdwojenie” polega na tym, że (zawsze) własność gruntu ma Skarb Państwa lub gmina, a własność budynku może należeć do użytkownika wieczystego. Użytkownik wieczysty staje się więc wyłącznym właścicielem wszystkich budynków, które wybudował na gruntach oddanych mu z tytułu użytkowania wieczystego.

To jedyny przykład w polskim prawie, gdy budynek trwale związany z gruntem stanowi formalnie osobną nieruchomość od gruntu. Opisana sytuacja jest wyjątkiem od zasady mówiącej, że budynek jest częścią składową gruntu (a więc nie może być osobnym przedmiotem prawa własności).

Kolejny wyjątek polega na odstąpieniu od ogólnej zasady, że jedna nieruchomość to jedna księga wieczysta. W księdze wieczystej prowadzonej dla gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste oraz dla znajdującego się na tym gruncie budynku lub innego urządzenia, które stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności, prowadzi się wspólną księgę wieczystą.

W księdze wieczystej widnieje jednocześnie właściciel (Skarb Państwa lub gmina) oraz nazwa /imię i nazwisko użytkownika wieczystego.

Uwaga! Prawo własności takiego budynku nieruchomości jest prawem ściśle związanym z użytkowaniem wieczystym. W konsekwencji, właściciel budynku może nim rozporządzać (sprzedawać, darować) tylko łącznie z całym prawem użytkowania wieczystego.

Powstanie prawa użytkowania wieczystego

Prawo przewiduje trzy sposoby powstania użytkowania wieczystego.

1) Umowa + wpis do księgi wieczystej – jako podstawowy sposób powstania. Umowa koniecznie w formie aktu notarialnego. Prawo użytkowania wieczystego powstanie wyłącznie, jeżeli zostanie ujawnione w księdze wieczystej.   Wpis do księgi wieczystej ma moc wsteczną od dnia złożenia skutecznego wniosku do sądu wieczystoksięgowego.

W umowie o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste oznacza się  1) strony umowy, 2)  cel, na jaki nieruchomość zostaje oddana w użytkowanie wieczyste, 3)  czas trwania użytkowania wieczystego (max. 99 lat, min. 40 lat); 4) sposób i termin zagospodarowania gruntu, w tym termin zabudowy, 5) sposób korzystania z gruntu, 6) wysokość pierwszej opłaty i opłat rocznych.

2) Decyzja administracyjna + wpis do księgi wieczystej –  dotyczy to specyficznych przypadków, w których przepis prawa pozwala urzędom wydawać takie decyzje administracyjne. W takim przypadku użytkowanie wieczyste powstaje po wydaniu decyzji administracyjnej przez uprawniony do tego organ.  Prawo użytkowania wieczystego powstanie wyłącznie, jeżeli zostanie ujawnione w księdze wieczystej. Wpis do księgi będzie miał moc wsteczną od dnia złożenia wniosku o wpis użytkowania wieczystego do księgi wieczystej.

3) Specustawy – trzecim sposobem jest powstanie prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa. To specyficzna sytuacja, gdy bez konieczności dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych, na podstawie ustawy, w określonym dniu, na rzecz konkretnych podmiotów.

Użytkowanie wieczyste „powstaje samoczynnie”  (ex lege) i w tym przypadku nie jest konieczne ujawnienie użytkowania wieczystego w księdze wieczystej. Ale formalnie ujawnia się użytkowanie wieczyste w księdze wieczystej na podstawie odpowiedniej decyzji administracyjnej.   Prawo użytkowania wieczystego powstałe z mocy prawa istnieje nawet jeśli nie została wydana decyzja administracyjna stwierdzająca jego istnienie oraz nawet jeśli nie został dokonany wpis prawa użytkowania wieczystego do księgi wieczystej.

Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego

Za użytkowanie wieczyste trzeba płacić i z tego obowiązku nikt nie może zwolnić użytkownika. Użytkownik wieczysty jest zobowiązany uiścić zarówno pierwszą opłatę, jak i opłaty roczne.

Opłatę pierwszą uiszcza się jednorazowo. Jej wysokość  może być ustalona na poziomie od 15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej.

Później, przez cały okres trwania użytkowania wieczystego, użytkownik wieczysty ma obowiązek dokonywania opłaty roczne,  z góry za dany rok, bez odrębnego wezwania, w terminie do dnia 31 marca każdego roku.

Wysokość stawek procentowych w odniesieniu do opłat rocznych określono w sposób konkretny na 0,3%, 1%, 2% lub 3% ceny nieruchomości, uzależniając wysokość stawki od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana w użytkowanie wieczyste. Wysokość stawek procentowych wynosi:

1. 0,3% ceny – za nieruchomości gruntowe oddane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony przeciwpożarowej, za nieruchomości gruntowe pod budowę obiektów sakralnych wraz z budynkami towarzyszącymi, plebanii w parafiach diecezjalnych i zakonnych, archiwów i muzeów diecezjalnych, seminariów duchownych, domów zakonnych oraz siedzib naczelnych władz kościołów i związków wyznaniowych, a także za nieruchomości gruntowe na działalność charytatywną oraz na niezarobkową działalność: opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, wychowawczą, naukową lub badawczo-rozwojową;
2. 1% ceny – za nieruchomości gruntowe oddane na cele rolne oraz za nieruchomości gruntowe oddane na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej i innych celów publicznych oraz działalność sportową;
3. 2% ceny – za nieruchomości gruntowe na działalność turystyczną;
4. 3% ceny – za pozostałe nieruchomości gruntowe.

Opłaty roczne mają charakter świadczeń okresowych. Roszczenia o ich zapłatę przedawniają się po upływie trzech lat, licząc od 1 kwietnia danego roku, którego dotyczy opłata roczna (pod warunkiem, że nie doszło do przesunięcia terminu płatności).

Aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste

Koszmarem użytkowników wieczystych są stale rosnące opłaty roczne. Na przestrzeni lat dochodzi do zmian na rynku nieruchomości i za tym idzie najczęściej wzrost cen nieruchomości gruntowych. Za zmianą wartości nieruchomości (jej wzrostem lub, rzadziej, spadkiem) właściciel gruntu aktualizuje opłatę roczną za użytkowanie wieczyste.

Celem aktualizacji jest dostosowanie wysokości opłaty rocznej do aktualnej wartości nieruchomości. Dokonywanie aktualizacji opłaty rocznej możliwe jest nie częściej niż raz na 3 lata.

Aktualizacji dokonuje się z urzędu (z inicjatywy właściciela gruntu reprezentowanego przez właściwy organ) albo na wniosek użytkownika wieczystego.

Wartość gruntu, na podstawie której ustala się wysokość nowej opłaty, określana jest w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego. Wycena gruntu dla celu aktualizacji opłaty rocznej jest nietypowa, nieintuicyjna, zorganizowana przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz Rozporządzeniem w sprawie wyceny nieruchomości. 

Postępowanie aktualizacyjne ma co do zasady dwa etapy: administracyjne i sądowe. Więcej o tych etapach przeczytasz tutaj >>.

Etap administracyjny rozpoczyna się pisemnym wypowiedzeniem wysokości dotychczasowej opłaty i ofertą nowej wysokości opłaty, a kończy postępowaniem przed samorządowym kolegium odwoławczym (SKO).

Etap sądowy rozpoczyna się sprzeciwem od orzeczenia SKO i kończy prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego. 

W praktyce, batalia o realną i niezawyżoną stawkę roczną może trwać miesiącami, a nawet latami. Użytkownik wieczysty ma prawo domagać się rzetelnej wyceny, w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez bezstronnego rzeczoznawcę majątkowego, na podstawie właściwych przepisów prawa.

Ochrona użytkowania wieczystego

Mówiąc po prawniczemu, prawo wieczystego użytkowania jest prawem bezwzględnym, tzn. skutecznym erga omnes. Mówiąc po polsku, prawo takie chronione jest w razie ich naruszenia przez kogokolwiek, tak samo jak prawo własności.

Użytkownik wieczysty podlega ochronie, a ochrona ta polega m.in. na możliwości wytoczenia powództwa o ochronę użytkowania wieczystego (art. 251 k.c. w zw. z art. 222 § 1 k.c.), bowiem do ochrony prawa użytkowania wieczystego w sposób odpowiedni stosować można przepisy o ochronie własności (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2011 r., III CZP 90/10).

Użytkownik wieczysty może poszukiwać ochrony w sądach, na prokuraturze.

Użytkownika wieczystego chroni również rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nawet jeżeli, mimo wpisu w księdze wieczystej nieruchomość nie jest własnością Skarbu Państwa (jednostki samorządu terytorialnego).

Wygaśnięcie prawa użytkowania wieczystego

Prawo przewiduje następujące sposoby wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego:

• upływ czasu (po upływie terminu określonego w umowie)
• wywłaszczenie
• zrzeczenie się użytkownika wieczystego;
• przekształcenie w prawo własności
• rozwiązanie umowy (jako „kara”; jeżeli wieczysty użytkownik korzysta z gruntu w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie, w szczególności jeżeli wbrew umowie użytkownik nie wzniósł określonych w niej budynków lub urządzeń)

Uwaga! Z chwilą wygaśnięcia użytkowania wieczystego wygasa również prawo własności. W rezultacie, wraz z końcem użytkowania wieczystego wybudowane budynki stają się własnością właściciela gruntu. Zgodnie z art. 33 ust. 2 Ustawy o gospodarce nieruchomościami, użytkownikowi wieczystemu przysługuje natomiast wynagrodzenie za wzniesione przez niego lub nabyte na własność budynki i inne urządzenia. Wynagrodzenie powinno być równe wartości tych budynków i urządzeń określonej na dzień wygaśnięcia użytkowania wieczystego. Za budynki i inne urządzenia wzniesione wbrew postanowieniom umowy wynagrodzenie nie przysługuje.

Użytkownikowi wieczystemu zwracana jest suma opłat rocznych wniesionych z tego tytułu za niewykorzystany okres użytkowania wieczystego, jeżeli umowę rozwiązuje się przed terminem.

Użytkowanie wieczyste a prawo własności

Panuje powszechne przekonanie, że użytkowanie wieczyste jest jak własność. To fałszywe przekonanie. Od strony prawnej istnieją istotne różnice.

Jakie są różnice pomiędzy prawem użytkowania wieczystego a prawem własności?

1. Prawo własności jest mocniejsze. Właściciel nieruchomości może dowolnie nią dysponować – oczywiście w granicach określonych prawem – a więc sprzedać, wynająć itd. Użytkownik wieczysty podobnie: ma możliwość sprzedaży, darowania, obciążenia hipoteką czy zapisania w testamencie. Różnica? Użytkownik musi uzgodnić z właścicielem postawienie budynku i trzymać się celu użytkowania.
2. Prawo własności jest bezterminowe. Prawo użytkowania wieczystego jest terminowe (max. 99 lat, min. 40 lat).
3. Prawo użytkowania wieczystego dotyczy wyłącznie gruntów (Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego). Prawo własności odnosi się z kolei do różnych typów nieruchomości: gruntów, budynków, mieszkań.
4. Użytkowanie wieczyste jest odpłatne. Opłata może zmieniać się na przestrzeni czasu, ponieważ zależy od wartości nieruchomości. Prawo własności jest nieodpłatne.
5. Prawo własności jest trwałe i nie można go odebrać bez wywłaszczenia. Z kolei umowa użytkowania wieczystego nie tylko jest terminowa, ale też może zostać rozwiązana wcześniej, jeśli użytkownik nie wywiązuje się z jej warunków.
6. Cel: grunt oddany w użytkowanie wieczyste może być wykorzystywany wyłącznie w celu określonym w umowie ustanawiającej takie prawo. Prawo własności nieruchomości można natomiast wykorzystywać (oczywiście w granicach prawa) w dowolnym celu.
7. Użytkowanie wieczyste można przekształcić we własność. Przeciwny kierunek jest niedopuszczalny.

 Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności

Tak, jest możliwe przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność. Obecnie każdy użytkownik wieczysty może zwrócić się do właściciela (Skarbu Państwa albo gminy/powiatu/województwa) z wnioskiem o wykup gruntu.

Taka sprzedaż odbywa się w trybie bezprzetargowym, za cenę określoną zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Cenę ustala się w oparciu o operat szacunkowy, sporządzony na podstawie Rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości.

Na sprzedaż gruntu zgodę musi wyrazić właściciel, poprzedzoną uchwałą rady gminy.

Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności – nieruchomości mieszkaniowe

Za sprawą ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów niemal nie istnieje użytkowanie wieczyste dla gruntów mieszkaniowych. Ustawa przekształciła (z mocy prawa), z dniem 1 stycznia 2019 r. użytkowanie wieczyste gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów.

Wprawdzie to już historia, ale ta ustawa w sposób przełomowy i masowy „uwłaszczyła” dotychczasowych użytkowników wieczystych gruntów. Przepisy Ustawy dotyczą:

• nieruchomości zabudowanych wyłącznie budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi;
• nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi,
  w których co najmniej połowa liczby lokali stanowią lokale mieszkalne oraz
• nieruchomości, o których mowa powyżej wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych.

Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności – garaże, nieruchomości rolne

Jeżeli  zastosowanie gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste jest inne niż mieszkaniowe, prawo to nie podlega przymusowemu przekształceniu i nadal obowiązuje.

Przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów nie dotyczą gruntów zabudowanych budynkami usługowymi; zabudowanych na cele mieszkaniowe, położonych na terenie portów i przystani morskich w rozumieniu 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich ani oddanych w użytkowanie wieczyste na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości.

Grunty pod garażami, biurowcami, nieruchomościami rolnymi nadal pozostają w użytkowaniu wieczystym i podlegają procedurze aktualizacji.

 Co warto sprawdzić przed zakupem nieruchomości z użytkowaniem wieczystym?

Przed zakupem gruntu w użytkowaniu wieczystym polecam rzetelnie zweryfikować stan prawny nieruchomości.  Podstawowe informacje (termin prawa użytkowania wieczystego, właściciela i dotychczasowego użytkownika, obciążenia) sprawdzisz na portalu Elektroniczne Księgi Wieczyste, dostępnego pod adresem https://ekw.ms.gov.pl/.

Kategorycznie zalecam poznać treść umowy o użytkowanie wieczyste (lub decyzji administracyjnej), aby poznać cel użytkowania i ewentualne zobowiązania użytkownika wieczystego.  Bezwzględnie zalecam sprawdzić ile wynosi aktualna opłata roczna za użytkowanie i kiedy ostatnio była aktualizowana. U właściciela warto sprawdzić, czy poprzedni użytkownik nie wygenerował żadnych zaległości. Warto również zweryfikować stan techniczny nieruchomości.

 Kontrowersje wokół prawa użytkowania wieczystego

Użytkowanie wieczyste budzi wiele kontrowersji, od lat. Od czasu do czasu słychać wieści o jego ostatecznej likwidacji, żeby następnie usłyszeć o jego reaktywacji.

Obcowanie z tym prawem na przestrzeni lat wygenerowało nietypowe zagadnienia. Powstało pytanie, że nabycie użytkowania wieczystego przez zasiedzenie jest  dopuszczalne. Ostatecznie taką możliwość potwierdził skład siedmiorga sędziów Sądu Najwyższego w uchwale z 11 grudnia 1975 r. (sygnatura akt III CZP 63/75), której nadano moc zasady prawnej. Zasiedzenie dotyczy  tylko takich przypadków, w których prawo użytkowania wieczystego już powstało, nie zaś tych, w których prawo użytkowania wieczystego nie zostało w ogóle skutecznie ustanowione. Zasiedzenie nie może bowiem prowadzić do powstania użytkowania wieczystego.

Inne zagadnienie dotyczyło pytania czy dopuszczalne jest  powstanie użytkowania wieczystego na podstawie rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych. Wątpliwości rozwiał  Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiorga sędziów z dnia 15 lutego 2011 r. (III CZP 90/10). Sąd przyjął, iż „rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywcę użytkowania wieczystego także w razie wadliwego wpisu w księdze wieczystej Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jako właściciela nieruchomości”, przyznając w ten sposób prymat zasadzie ochrony osób trzecich działających w obrocie prawnym w dobrej wierze i bezpieczeństwa obrotu prawnego nad regułą wyrażoną w art. 232 k.c.

Niemniej nie można zapomnieć, że rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie ma charakteru absolutnego, stąd zaleca się ostrożne jej stosowanie, w szczególności poprzez dokonanie dokładnej oceny istnienia ryzyka i rozważenia wszystkich okoliczności konkretnego przypadku.

Najnowszą sensacją jest zapowiedź Ministerstwa Rozwoju i Technologii, które zaprezentowało pomysł, aby można było ponownie ustanawiać użytkowanie wieczyste.

 Użytkowanie wieczyste – FAQ – najczęściej zadawane pytania

 Na czym polega wieczyste użytkowanie?

Użytkowanie wieczyste to prawo do korzystania z gruntu należącego do Skarbu Państwa lub gminy przez 40–99 lat. Użytkownik może korzystać z gruntu jak właściciel, czerpać z niego pożytki, wznosić budynki i rozporządzać swoim prawem, ale musi płacić opłaty roczne.

 Czy warto wykupić użytkowanie wieczyste?

Tak. Wykup użytkowania wieczystego daje pełną własność gruntu, eliminuje ryzyko podwyżek opłat rocznych i kończy zależność od właściciela gruntu. To rozwiązanie korzystne zwłaszcza przy rosnących opłatach i niepewności co do przyszłości tej instytucji. Własność jest lepszym prawem, niż użytkowanie wieczyste. Użytkownik zawsze jest uzależniony od właściciela danej nieruchomości gruntowej.

Co się dzieje, gdy kończy się użytkowanie wieczyste?

Po wygaśnięciu użytkowania wieczystego:

• Wygasa prawo własności budynków i urządzeń – przechodzą na własność właściciela gruntu.
• Wygasają obciążenia ustanowione na użytkowaniu wieczystym.
• Wygasają hipoteki obciążające to prawo.
• Wierzyciele hipoteczni otrzymują ustawowe prawo zastawu na roszczeniu użytkownika o wynagrodzenie za budynki i urządzenia.
• Użytkownik nabywa roszczenie o wynagrodzenie za wzniesione zgodnie z umową budynki i urządzenia, według ich wartości na dzień wygaśnięcia prawa.

Czy można sprzedać działkę z użytkowaniem wieczystym?

Tak. Prawo użytkowania wieczystego można sprzedać, a wraz z nim przechodzi własność budynków znajdujących się na gruncie. Sprzedaż odbywa się jak sprzedaż nieruchomości, ale dotyczy prawa, nie gruntu.

 Jak pozbyć się użytkowania wieczystego?

Można:

• zrzec się prawa,
• wykupić grunt i przekształcić użytkowanie wieczyste we własność,
• doprowadzić do wygaśnięcia prawa z upływem czasu.

 Czy można darować użytkowanie wieczyste?

Tak. Użytkowanie wieczyste można darować, ponieważ jest prawem zbywalnym. Darowizna obejmuje również własność budynków związanych z tym prawem.

 Czy użytkowanie wieczyste wymaga aktu notarialnego?

Tak. Ustanowienie użytkowania wieczystego wymaga aktu notarialnego oraz wpisu do księgi wieczystej, który dopiero tworzy to prawo.

 W czym mogę Ci pomóc?

Specjalizuję się w nieruchomościach. Pomagam przy aktualizacji opłat rocznych za użytkowanie wieczyste. Przeczytaj więcej…

autor:

Agata Wysocka
radca prawny

***